TEK

TEK

 

Dostum bir duvar gibi sessizliğin

kalbimi taş mı sandı

 

sen zamansız gül sunarken bana

bile dikeniyle teriyle kan dı

 

ben dostumla bir terledim

başka sözüm kalmadı

 

gül soldu bülbül yok oldu

kalbime kırılmak kaldı

 

acılar acılarda yandı

külü ankaya kaldı

 

köz köz oldu paralandı

rengini nardan aldı

 

neler oldu ah çağladı

kim güldü kim ağladı.